ميورزد. فقرات ديگر مربوط است به تشريح، وظايفالاعضا، آسيبشناسي، مامايي و بيماريهاي كودكان. اين كتاب بر اثر تمايلات مدرسي شديد و علاقهٴ مفرط به طبقهبندي آسيب ديده است. كتاب شرح كشافي دارد دربارهٴ تشخيص بيماريها و چند مرض كه ممكن است با هم اشتباه شود (از قبيل مرض قند). در آن قريب 760 گياه طبي ذكر شده، كه بسياري از آنها پادزهر و تقويتكنندهٴ قوهٴ باه، يا خوابآور است، از قبيل گياه مرغكش1 و حشيش. همچنين، به دستورهاي غذايي و استحمام توجه زيادي مبذول شده است. راجع به روايات مربوط به مدرسهٴ آتريا، نك يادداشت من دربارهٴ كاراكا (نيمهٴ اول سدهٴ دوم).
آلكمايون
آلكمايون كروتوني2 معاصر جوان فيثاغورس و شايد شاگرد او بوده است. او بزرگترين پزشك يوناني قبل از بقراط، و پدر طب يوناني است. كتاب او مفقود شده و تنها چند قطعه از نوشتههايش به جاي مانده است. او نخستين كسي است كه به تشريح پرداخت و عصب بينايي را كشف كرد و در اجساد، رگهاي ناقل خون را از عروق خالي (φλεβεσ) تميز داد و ناي را شناخت. او توضيحاتي راجع به خواب، منشأ نطفه و تأثيرات حسي ارائه كرد، و در وظايفالاعضا به تجاربي دست زد. او نخستين كسي بود كه دريافت مغز مركز فعاليت فكري است. صحت و بيماري از نظر او به ترتيب عبارت است از تعادل و به هم خوردن تعادل جاندار. او داراي فلسفهاي ثنوي بود: همه چيز در طبيعت كشمكش ميان اضداد است (نك ثنويت چيني و ايراني).
دموكدس
دموكدس3 در كروتون زاده شد و در اگينا4، آتن، ساموس، سپس از 521 تا 485 در دربار داريوش در شوش، و سرانجام در كروتون به سر برد. دموكدس بزرگترين پزشك يوناني عصر خويش بود. او داريوش و ملكهاش آتوسا را معالجه كرد. دموكدس فيثاغوري بود.
ز. جغرافياي مصري و يوناني
نخو5
دومين شاه از بيست و ششمين سلسلهٴ سلطنتي مصر بود كه از 609 تا 593 حكم راند. او در اواخر ايام سلطنتش كوشيد تا ترعهٴ قديمي را كه موجب پيوستن شاخهٴ شرقي مصب نيل به